Tag Archives: petites

Remake : Des petites filles modèles…, Romain Slocombe, Frañs (2016)

Ganet eo ar romant-mañ diwar un urzhiad graet gant an ti-embann Belfond evit magañ e zastumad Remake. Dleet eo d’ar skrivagner kinnig un doare personel eus un oberenn glasel.

Dibabet en deus Romain Slocombe adimplijout tudennoù romant ar gontez a Segur Les petites filles modèles (Camille ha Madeleine, Marguerite), erru krennardezed, met tostaet en deus an istor eus hor mare, o lakaat anezhi e penn kentañ an XXvet kantved. Un digarez da implijout skridoù bet embannet etretant ha da zisplegañ an desevel frank a vez roet da gCamille ha Madeleine gant o mamm, a soursi diouto o-unan -gant sikour ar vatezh feal, arabat disoñjal honnezh !-.

Deuet eo sekselezh d’ar merc’hed, biskoazh ! ha kemer a ra ar romant un ton gotek a-walc’h, oc’h echuiñ a-zevri gant un itrik diwar-benn sunerien-gwad, goude bezañ dousetaet krizderioù al lec’h-kloz psikologel.

Marteze ez eus un tres iskis gant ar geusteurenn-mañ war roll ar meuzioù, met c’hoari a ra eus ar c’hentañ. Doujet en deus mat Romain Slocombe stil al levr orin, ha bet eo o tennañ boued diouzh oberennoù all ar gontez a Segur : Le général Dourakine, Les malheurs de Sophie, L’auberge de l’ange gardien… Lakaet en deus just ar pezh a oa ret a vinim evit adkavout ar santimant iskis, diyac’h a-walc’h, a veze ennomp o lenn oberennoù ar gontez a Segur pa oamp bihan : ar feulster sourr, ar santimantoù mat, ar c’hoarioù beli e kreizig-kreiz ar familh a vez lakaet diouzh live an dud gour en em gav soubet en un endro boaz, e-lec’h lenn a-ziwar-c’horre evel ma rafe ma lennfe en-dro Les petites filles modèles, o lakaat hed etre e vugaleaj hag e oad gour.

Un taol kaer eta, da va soñj, a dalv danvez ul lennadenn.

 

Advertisements

Contes pour petites filles libertines, Nadine Monfils, Bro-Veljik (2011)

Merc’hedigoù, likaouer : daou c’her enep. Hag ur jener dic’hortoz evit lennegezh erotel, hini ar c’hontadennoù, pas ken pell-se eus ar sujed pa soñjer mat met en un doare kuzh er c’hontadennoù-pobl, tra m’eo hollvezant en testennoù-mañ.

Plijet on bet kalz gant lod anezho, leun a ijin hag o tistilhañ un aergelc’h ispisial-kenañ, en o zouez Le thé à l’orange, Le noyau de pêche, Une petite fille bien sage, Le ruban de velours rose, La petite fille qui ne disait jamais rien, Lettre à ne pas mettre entre toutes les pattes… Ur rummad all em eus kavet dedennus, ar c’hontadennoù a luc’h war-zu ar spont : Le monsieur qui attendait, Une petite fille bien sage, La clef, Le cimetière des poupées, Les yeux verts… E istorioù ‘zo e c’hoari ar skrivagnerez gant ampartiz, hag alies gant kalzig a fent : Le fil d’Ariane, La nouvelle… Gwezhioù all e kave nre ziskouezus, pe re chuchu, an istorioù.

Peurliesañ e vezen skoet gant an ijin a zispak ar skrivagnerez, oc’h implijout traoù tennet eus bed ar vugaleaj (poull-traezh, loened, c’hwezigelloù, margodennoù, poupinelloù, mekanikoù…). Ur gontadenn nemeti, war ouzhpenn 15, a adimplij tem unan hengounel, Luduennig : Cendrillon 2011. Echuiñ a ra gant fent du. Soñjal a ra din e tenn o awen an istorioù-mañ diwar hunvreoù, muioc’h eget diwar eriunelloù.

Re souezhet on bet, emichañs, gant al lennegezh dic’hortoz-se evit bezañ entanet. N’em eus ket kavet fall an torkad en holl koulskoude. Lakaat a ra diaes a-wezhioù, gant e vibiliaj binimus. Evit ur wezh e vez kouplet lennegezh hag erotelezh. Reiñ a ra tro da addizoloiñ arz ar c’hontadennoù en ur elumiñ en-dro ar guriusted a oa hon hini pa oamp bihan. Perak pas ?

Da chom hep profañ d’ar vugale avat, anat.


Manuel de civilité pour les petites filles à l’usage des maisons d’éducation, Pierre Loüys, Frañs (1926)

manuel de civilite pierre louysSetu gwir hudouriezh, a-benn ar fin, kuzhet e vez e lec’hioù dic’hortoz a-wezhioù 🙂

N’eo ket gwall hir al levrig, a-boan 30 pajennad en ur gontañ un nebeut skeudennoù ha n’eo ket stank an destenn ennañ tamm ebet. Un heuliad frazennnoù berr pe verroc’h a gaver e-barzh, sañset reiñ kuzulioù d’ar merc’hed vihan met o klask o hent etre erotelezh ha pornografiezh.

Peadra zo da souezhiñ gant al lennegezh-mañ ha ne zouj tabou ebet ; koulskoude, n’heller ket bezañ feuket da vat : hollvezant eo ar fent. Anat eo emaer amañ o vourjinañ hag o tornata fañtasmoù etre tud deuet. Hag e komprener ne oa hon holl vombardioù kozh nemet strouilhed touet, ar pezh ne vezer ket atav evit raksantiñ pa seller ouzh o luc’hskeudennoù gwenn-ha-du ken sirius, mourroù hag all.

Skañv, farsus ha … rostus eo.

Penaos an diaoul em eus gellet dianaout ken pell seul zedennusat skrivagner ?