Tag Archives: Nicolas

Yaouankizoù, Nicolas Fort (2017)

Seizh danevell, berr pe hiroc’h, a gaver en dastumad-mañ.

Interest a zo o lenn pep hini, met kavout a ra din e teu bravoc’h an testennoù hir gant ar skrivagner. A-wezhioù e chomer gant ar santimant ne z’a ket an traoù war-raok, ar pezh a glot mat gant an tem, ar yaouankiz, ur mare m’emaer o klask e hent. Gwir eo dreist-holl evit Pakañ Laorañs, un tammig ivez evit Deus pa gari, lakaomp. An danevell Mont da zañsal he doa desachet va evezh e Al Liamm dija, mat em boa kavet anezhi. An hini nemeti eo ma vez anv a draoù dreist-naturel.

Kavet em eus mat tre ‘Wall dost ar mor, o reiñ ur skeudenn a-feson, ambiañset mat, eus un dour-beuz e ti ur familh. Souezhet on bet gant he fin avat (n’eus hini ebet, e gwirionez). An danevell m’en em ziskouez an dibarañ pluenn Nicolas Fort eo moarvat an hini ziwezhañ, Gwendolin, enni tost da 80 pajenn. N’eo ket boutin ar grez dibabet, pa ne oa ket an anv a Vreizh d’an Arvorig c’hoazh. A-feson eo an istor, ha divoutin. Plijus eo atav soubañ en un endro istorel. Goulenn a ra muioc’h a aked digant ar skrivagner, ivez. Ul labour brav en deus kaset da benn.

Ul levr aes da lenn, diverrus, dichipot.

Laouen on o welet ur c’han nevez o sevel el lennegezh vrezhonek.

Advertisements

Nicolas Le Floch 11 : L’année du volcan, Jean-François Parot, Frañs (2013)

Ma n’eo ket disteroc’h an 11vet romant-mañ eus enklaskoù ar c’homisar Le Floch, n’eo ket dreistordinal an enklask-mañ kennebeut. Chom a ra ar perzhioù mat boaz : ar yezh, o treveziñ galleg an XVIIIvet kantved, (un dakennig a vrezhoneg a-wezhioù, zoken !) ; an en-dro deskrivet munut, an tudennoù istorel mesket gant ar re a zo ganet diwar ijin ar skrivagner, ar fedoù gwir, an enklask kaset war-raok gant ar polis ha war-gil gant tud brasoc’h ha galloudusoc’h egeto, ha ne heuliont ket atav an hevelep palioù hag int, ar c’heginañ… Staliet eo al lenner en un doare aes hag heuliañ a ra bonnoù an heuliad hep terriñ e benn, gant ar blijadur da gaout atav un dra bennak da zeskiñ e-ser lenn.

Aet eo Jean-François Parot da anaon e miz Mae 2018 : biken ne dizho Nicolas Le Floch an Dispac’h bras… 14 levrenn eus e avañturioù a zo bet embannet en holl.


Nicolas Le Floch 9 : L’honneur de Sartine, Jean-François Parot, Frañs (2010)

Kenderc’hel a ra Jean-François Parot war e lañs ha perzhioù mat an heuliad a adkaver en 9vet levrenn-mañ : munudoù istorel, tudennoù gwir mesket gant an tudennoù ijinet, meskaj a-feson etre buhez prevez ha buhez publik el lez… Kaset e vez Nicolas war ur roudenn nevez, hini e c’hanedigezh ha ne oar netra diwar he fenn ; emichañs e vo heuliet an neudenn el levrioù da heul.

N’eus ket peadra da enouiñ, koulskoude n’em eus ket kavet an istor eus ar re wellañ ; kregiñ a ra da rouzmouzat un tammig ha n’eo ket awenet-kaer, nemet e vijen bet dedennet nebeutoc’h gant an temoù a vez pledet ganto el levrenn-mañ. Chom a ra ul lennadenn a galite hag ur bazenn n’heller ket dioueriñ, forzh penaos, evit lenn avañturioù Nicolas Le Floch penn-da-benn.


Nicolas Le Floch 8 : Le noyé du Grand Canal, Jean-François Parot, Frañs (2009)

le-noye-du-grand-canalStaliet klet eo an heuliad bremañ : gouzout a reer mat pe da vare e vo deskrivet ur rekipe, pe da vare e vo roet un ali fur gant Noblecourt kozh, ha kement ‘zo. N’eo ket ken strilhus al levrenn-mañ ha reoù all, p’en em glev a-zoare Nicolas Le Floch gant an holl dud o deus pouez evitañ : divroc’het eo ouzh Sartine kement hag ouzh Aimée d’Arranet, pep tra a ya mat gant e vab en deus kavet ur plas brav el lez ha gant ar vamm anezhañ, spierez e bro-Saoz. Ul levr seder eo en ur mod.

Ne skuizher ket oc’h intrañ ar c’hantved hag ar metoù kinniget, koulskoude. Tost eo Nicolas ouzh ar Roue Loeiz XVI hag ouzh Marie-Antoinette, a vez diskouezet o-daou gant ar sioù istorel a anavezer dezho. Roet e vez eus ar c’hentañ an doujañs a vag ar c’homisar evito, en ur reiñ da gompren ivez, en un doare soutil, ne lak ket e holl fiziañs enno, daoust ma argasfe ar santadurioù-se abalamour d’ar gred en deus outo.

Mont a reer e darempred gant ur bern tudennoù istorel, pe e klever diwar o fenn. Marv Voltaire, bommoù tennet eus Molière e genoù Noblecourt pe e hini Nicolas, bizitadenn e ti an doktor Mesmer… Ur c’hoan a-zoare gant spazharded diwezhañ lez bro-Frañs a bermet gouzout pep tra diwar o fenn : tro da islinennañ o deus ar sonerezh hag an arzoù ur plas brav el levrioù-mañ ivez.

Un anaoudegezh tost eus ar c’hantved a vez savet a bajennad da bajennad. Mont a ra an ober d’ar c’haloup er pajennadoù diwezhañ, muioc’h a suspens enno, ar pezh a uhela c’hoazh live ul lennadenn a oa renket dija e-touez ar re a-zoare.


Nicolas Le Floch 7 : Le cadavre anglais, Jean-François Parot, Frañs (2007)

le-cadavre-anglaisGant ar seizhvet levrenn-mañ eo anat en deus peurc’hounezet Nicolas Le Floch e kalon Loeiz XVI ha Marie-Antoinette ar plas eus an dibab en doa e kalon an tad-kozh Loeiz XV. Emaomp eus an tostañ da itrikoù al lez, hag e kreizig-kreiz an dislavar hollvezant er metoù-se : kastizañ an dorfedourien, pe o leuskel en o gwar, petra a raio an nebeutañ a zroug d’ar roue ha d’e familh ?

Daoust ma vije feal Nicolas d’ar roue, n’eo ket hep merzout e dechoù gwan, ha dispar eo gwelet pegen munut eo Jean-François Parot en e zeskrivadurioù. Studiadennoù psikologel a-zoare a brodu. Itriket eo ken brav ar wirionez hag an ijin, ma kredfer eo gwir pep tra.

Buhez personel Nicolas a vez lakaet war-wel ivez, pa adkav e vestrez kozh “La Satin” evit un nozvezh. Gwelet a reer anezhañ o pellaat tamm-ha-tamm diouzh ar vaouez a gar, Aimée d’Arranet, ac’hubet gant he buhez nevez el lez. Ar pep heverkañ el levr-mañ eo koulskoude ar vrochadenn dreistordinal etre Nicolas Le Floch ha Sartine, a oa c’hoazh evitañ arouez un tad, ha pa vije froudennek. Degas a ra pebr ha fent d’an istor war un dro.

Al levr-mañ zo e kreiz ur rummad 13 (evit poent). N’en deus kollet netra eus freskted ar re gentañ, hag en em vataat a ra eus ar stek arroutet paket gant ar skrivagner e-ser furchal ha skrivañ. Un teuzar eo evit ar poell, skrivet gant arz.


Le sang des farines, Jean-François Parot, Frañs (2005)

sang-des-farinesC’hwec’hvet romant heuliad enklaskoù Nicolas Le Floch eo hennezh. E 1775, war ur foñs emsavadegoù pobl abalamour da briz uhel ar bara e red ar c’homisar war-lerc’h torfedourien seul ziaesoc’h da zivasklañ m’eo red, evel boaz, doujañ ouzh peoc’h hag interestoù prevez lod tud eus an noblañs pe eus ar familh roueel.

Erru oan poaz gant an istor-mañ peogwir em eus sellet ouzh an azasadenn dele meur a wezh ; met honnezh zo pell a vezañ ken pinvidik hag al levr. Feal d’e dech da etrelasañ fedoù gwirion gant e faltazi, e ro Jean-François Parot ur bern titouroù diwar-benn Loeiz XVI ha Marie-Antoinette, e penn kentañ o renad. Mont a ra Le Floch da Aostria lec’h ma vez resevet gant mamm ar rouanez hec’h-unan, da skouer. Soutil e vez an eskemmoù ha santout a reer mat pegen amjestr e oa ober e dreuz er gevredigezh kozh-se, diazezet penn-da-benn war berzhioù digempouez : ganedigezh an dud, o soutenioù a bep seurt… Barrek eo Nicolas Le Floch gant ar jeu-se, ha gwelet mat gant ar roue yaouank evel ma oa gant an hini kozh (ar pezh n’eo ket gwir evit an holl, Sartine lakaomp, kaset kuit eus e bost letanant polis da ren war ar verdeadurezh).

War an dachenn brevez e ra mui-ouzh-mui Nicolas war-dro e vab Louis, erru krennard. Gant harp e vignoned, e vez degemeret hennezh e-touez flec’h ar roue, ur plas enorus, a weler anezhañ ennañ e fin al levr da vare sakr ar roue. Darempredoù karantez Nicolas hag e geurenn zo lakaet etre kromelloù el levrenn-mañ : chifet eo an dimezell, met ne bado ket, war a zesker er pajennadoù diwezhañ.

Un opus mat, a santer ennañ an Dispac’h bras o tostaat.


Nicolas le Floch 5 : Le crime de l’hôtel Saint-Florentin, Jean-François Parot, Frañs (2004)

crime de l'hotel st florentinEr pempvet enklask-mañ gant Nicolas Le Floch e vez bountet-divountet an urzh a oa bet lakaet e plas kent : goude marv Loeiz XV er pedervet levrenn e cheñch plas pep hini el lez, ha ne vez ket gwarantiset ken plas an dud. Sartine a vez tennet eus penn ar polis evit mont da hini ar verdeadurezh, tra ma vez lakaet ar c’homisar Le Noir en e blas. Hennezh ne fell ket dezhañ reiñ pouez da Nicolas Le Floch, goulenn a ra gantañ chom pell eus an dachenn-labour zoken. Ne bad ket pell e zrougc’hras avat, pa vez lazhet tud e ti un noblañs a-bouez e vez galvet diouzhtu hag e adkav hag e renk hag istim ar c’homisar nevez -n’eo ket hep bezañ lavaret dezhañ e soñj e kreiz e fas e kerh un displegadenn leun a dan, evit hor brasañ plijadur.

El levr-mañ ez a war-raok tudenn Nicolas Le Floch e-keñver e vuhez prevez ivez. Sammañ a ra deskadurezh e grennard a vab, a gemer muioc’h-mui a blas en e spered. En em gavout a ra ivez gant Aimée d’Arranet, a ziviner n’eo ket echu he rol en heuliad (n’eus ket da fiziout war an telefilmoù war ar poent-se, n’eus netra da welet pe dost).

Kalz itrikoù a eil renk a zeu d’en em veskañ ouzh an afer pennañ, en ur sikour anezhi gwezh ha gwezh all. Ar pep dedennusañ eo kompren ar pezh a vez kuzhet a-dreñv ar fedoù anat : meur a live kompren a vez atav, hervez ar plas okupet gant an hini a sell ouzh an traoù er gevredigezh, el lez pe er servijoù kuzh. N’eo ket ral e vije implijet Nicolas evel ur jedaouer, gant Sartine peurgetket, daoust ma ne vije ket sañset ken teurel pled ouzh aferioù ar polis. An nebeutañ a c’heller lavaret eo n’en deus ket diskroget penn-da-benn.

Rekipeoù displeget dre ar munut zo ouzh roll ar meuzioù ivez, evel boaz, asambles gant deskrivadurioù resis eus lec’hioù ‘zo – ospital-toullbac’h Bicêtre eo an hini heverkañ el levr-mañ- ha degouezhennigoù istorel degaset a-zoare en itrik. Chom a ra gwallzedennus al levr betek ar fin, pinvidik, souezhus, ha n’eus nemet ur c’hoant ur wezh echuet anezhañ : digeriñ ar 6vet hini.


L’affaire Nicolas Le Floch, Jean-François Parot, Frañs (2002)

laffaire nicolas le flochN’eo ket mui Nicolas Le Floch unan glas e vegel o paouez en em gavout e Pariz : Jean-François Parot a oar lakaat e dudenn da goshaat dre ma ya e vuhez war-raok. Seblant glasaat a greder divinout ouzh e vlev, ha kemeret en deus e verkoù, kement en e di (hini e vignon kozh an Ao. De Noblecourt hag a sikour anezhañ da welet spishoc’h en aferioù emañ e karg anezho), en e labour (ma tiskouez e chef Sartine bezañ sot outañ, daoust ma vije dibleg a-walc’h) hag el lez, ma vez priziet gant ar roue Loeiz XV ha gant e familh. Hennezh a blij dezhañ dreist pep tra klevet Nicolas o kontañ e enklaskoù dre ar munud ez-prevez.
Siwazh, kavet eo korf marv mestrez Nicolas en he zi, aozet eo bet pep tra evit ma vije kredet eo gantañ eo bet lazhet. Kregiñ a ra da enklask war an torfed, a-raok bezañ distroet gant Sartine war-zu aferioù all, gant ar c’hizidik m’eo e jeu. Redek a ra eta a-dreñv meur a c’had.
Jean-François Parot a santer el levr-mañ e krog da gaout ar stek gant an endro istorel en deus adsavet ha gant e dudennoù. Luzietoc’h-luzietañ eo an itrikoù, dedennusoc’h-dedennusañ an dalc’hoù. Implijet e vez a-feson marv Loeiz XV (dirak Nicolas, mar plij !) evit adlañsañ un enklask a oa bet troc’het-naet evit chom hep noazhout ouzh tud ‘zo a oa gwarezet gantañ. Gant ar cheñchamant roue en em gav pep hini en ur pleg distabil : peseurt plas a vo dezhañ en aozadur nevez ? Mesket e vez ar c’hartoù adarre. Hep souezhadenn ebet en em denno Nicolas Le Floch eus kement enkadenn a gavo war e hent, ha dizoloet e vo gantañ un dra bennak pouezus-tre a sell ouzh e vuhez prevez hag a gemero muioc’h-muiañ a blas en dazont, moarvat.
Ur romant dreist, en un heuliad atav e crescendo betek-henn !


Le fantôme de la rue royale, Jean-François Parot, Frañs (2003)

Le_Fantome_de_la_rue_RoyaleTrede enklask Nicolas Le Floch eo, itriket brav ennañ c’hoazh Istor ha romant. Emañ Marie-Antoinette war-nes dimeziñ gant Loeiz XVI, un tan-arvest bras a zo kinniget gant ar roue d’ar bobl, dezhi da lidañ an degouezh war an ton bras. Siwazh e echu fall an abadenn hag e kav ur bern tud o marv er fin anezhi. Kaset eo Nicolas Le Floch da enklask war abegoù gwir ar c’hwitadenn, met dre ma ne c’hell ket en ober en un doare ofisiel e skoach e enklask dindan unan all ma aters an dud diwar-benn marv drol ur vaouez yaouank a zo bet taget gant unan bennak ha kuzhet he c’horf e-touez kelanoù an dud breset er bount-ha pouls.

Tudenn dedennus-tre an indian Mikmak a ro ul liv ispisial-tre d’ar romant-mañ, a gaver ennañ, a-hend-all, un istor “perc’henniezh” (dreistnaturel) a gas d’ur stoliadur d’ur mare bennak. N’eo ket ar wezh kentañ en em gav an ofiser-polis gant un tiegezh enebet a zle anneziñ gantañ amzer e enklask, met an dro-mañ eo otus hag iskis-tre an dud anezhañ da vat : dont a ra a-benn ar skrivagner da blantañ ur santimant displijus betek en e lennerien. Souezhadennoù a-leizh a zo, itrikoù a-eil renk, boued lipous da zastum ar rekipeoù anezho diouzh ar grib ivez, evel boaz. Ha ken barrek eo Nicolas ma tiskoulm an holl enklaskoù-se a-zoare ha ma ya, a-benn ar fin, da gontañ kaer e ti ar roue, a zo sod gant e zezrevelloù : tro deomp da lakaat un troad e saloñsoù prevez Loeiz XV.

Evel e pep heuliad, e teuer da anavezout gwelloc’h-gwellañ an tudennoù, ha pa vijent a-eil renk, ar pezh a ro e dalvoudegezh d’an heuliad ha ne goll ket e lañs dre ma ya war-raok, evit poent.


L’énigme des blancs-manteaux, Jean-François Parot, Frañs (2001)

enigme des blancs manteauxEnklask kentañ Nicolas Le Floch eo hennezh. C’hoarvezout a ra e 1761 e Pariz, lec’h m’eo bet kaset Nikolaz da labourat gant ar polis. Dleout a ra kuitaat trumm Gwennrann, lec’h ma oa bet desavet, hag en em ober ouzh ur vuhez nevez. Diskouez a ra bezañ donezonet war ar vicher, ha dizale e vestr an Ao. Sartine a laka anezhañ e penn un enklask pouezus-bras, pa douch ouzh metoù ar Roue.

Ur wezh n’eo ket atav, dre an heuliad tele eo em eus anavezet Nicolas Le Floch, hag erru sot gantañ diouzhtu. Tost-tre eo spered an heuliad ouzh hini al levrioù, daoust ma vije traoù disheñvel en itrik a-wezhioù. Un heuliad dudius-kenañ, gant sonerezh cheuc’h, dilhad peurlipet diouzh giz an XVIIIvet kantved ha, dreist-holl, ar yezh : poaniet en deus Jean-François Parot da lakaat e dudennoù da gaozeal galleg ar mare-se ha degas a ra un ton dispar d’al levr kement ha d’ar filmoù. Dibab ar geriaoueg a vez farsus lies gwezh. Notennoù niverus zo da zisplegañ an traoù iskis pe an dibarderioù, a ya pell en tu-hont d’ar yezh : ar skrivagner, istorour a vicher, a gemer plijadur o lakaat e dudennoù da bourmen e Pariz, hag a gont dre ar munud ar predoù a reont, betek lakaat ar rekipeoù war beg o muzelloù a-wezhioù. Diellet-kaer eo al levr eta, ar pezh a c’heller gwiriañ en ur glask un tammig war ar rouedad : desachañ a ra Nicolas Le Floch ur mor a arbennigourien, a blij dezho tabutal war ar ger-mañ-ger implijet d’ar mare-mañ-mare, war pezhioù-arrebeuri, rekipeoù-keginan al levrioù ha kement ‘zo. Evel ma c’hoarvez alies er romantoù istorel en em gaver a-wezhioù gant tud a zo bet anezho e gwirionez, en o zouez ar bourev, Charles-Henri Sanson. (Hennezh eo a droc’ho penn Loeiz XVI d’an Dispac’h !) pe Markizez Pompadour.

Itrik an enklask zo luziet hag a zalc’h mat an evezh ivez, daoust ma ne vije ket ar pep dedennusañ e istorioù Nicolas Le Floch : an aked lakaet o tepegnañ an endro, ne lavaran ket. Krediñ a rafec’h klevet frand ar pladoù ha flaer ar c’horfoù-marv !

Daouzek romant zo bet embannet en holl, un trizekvet hini a erruo war ar marc’had e miz Here ha, m’en tou, me lonko anezho holl !