Tag Archives: Borgn

Son ar sell, Herri ar Borgn (2009)

N’em eus ket kavet ken aes-se mont tre el levr-mañ. Renket eo ar barzhonegoù a-demoù ennañ, ha kregiñ a ra gant al lodenn Natura. Rimoù klasel, aketus, war demoù eeun : dubeed, lann, sapin… ur spered tost a gaver en-dro e fin al levr, el lodenn anvet Ar Skorv. O vezañ n’on ket plac’h an natur, ne vezen ket maget kalz gant seurt boued.

Koulskoude e teu war-wel tamm-ha-tamm un drolinenn spisoc’h-spisañ eus ar skrivagner. Dre e endro a zepegn gant karantez, ha dre an dud a zoug pri outo. Un den kizidik ouzh braventez ar bed, a vag truez, doujañs, a heul nevezentioù hor flanedenn gant dastornelloù e santoud. Un humanour, leun a spi daoust ma vije skodeget a-wezhioù gant soñj, arvest pe arnodad ar marv. Un den desket ivez, a c’hoari gant e anaoudegezhioù da binvidikaat e skridoù. Un hoal ispisial a zegas implij ar gwenedeg, a oar Herri ar Borgn lakaat da blegañ ha da sujañ d’e ezhommoù. Plijet on bet, kazi, gant an holl varzhonegoù a zo e kreiz al levr : Dervennig ar feministed, Kae kuit, Dibenn Gwengolo, Adtommiñ ur c’hwil-Doue

Muioc’h en em adkavan -ral eo !- e-barzh barzhoniezh Herri ar Borgn eget e-barzh gomz-plaen, ha fromet don on bet gant lod eus ar skridoù-mañ. Tost eo ar barzhonegoù-mañ da vuhez an dud, aes da lenn, aes en em adkavout enno. Poblek int en ur mod, evel ma c’helle bezañ Levr al labourer, d’ur mare ma veze poblek barzhoniañ ha degemer barzhoniezh.

Advertisements

Pennduig ma c’hazhez, Herri ar Borgn (2004)

Pennduig ma c'hazez
Kontrol d’ar pezh a c’hellfer krediñ diouzh ar c’hentañ sell, n’eo ket ul levr evit ar vugale tamm ebet. Evel Moc’h-gouez Kenekan e vez renket gant ar romantoù defod da c’houzout ‘ba peseurt rummad lakaat an dezrevelloù iskis-se ! En honnezh e lenner un diviz etre Pennduig hag he mestr. Ar gazhez, dre he c’hlemmoù hag he gourc’hemennoù, a lak ar skilf war ar pezh a ya a-dreuz er bed met, dreist-holl, a lak er gouloù munudoù eürus bezañs mabden ha… mabloen ? E-kerzh al lennadenn e teuer da anavezout gwelloc’h ar skrivagner hag e filozofiezh eus ar vuhez, emgannoù hag all. Mard eo dibreder an ton, n’eo ket dibreder al levr. Ober a ra dave d’ur bern traoù, lec’hioù, oberennoù, ur wezh pe ziv n’on ket bet evit kompren eus petra ‘oa kaoz met farsus e vez atav peogwir ez eus kalz a fent. Bourrus eo da lenn, en ur gwenedeg pemdez saoürus gant ur bern c’hoarioù-gerioù. N’emañ ket ar fin, taoloù pav Pennduig, tre gant ar memes ton, n’eo ket ar c’hazh a gaoz met ar mestr, anat. Sklaer eo e teu aes ar gerioù dezhañ dindan e bluenn. Mousc’hoarzhus, kempouez ha didrabas, plijus eo kavandenn Herri ar Borgn.