Category Archives: Breizh

Klemmgan Breizh, Reun ar C’halan (1985)

N’on ket tomm ouzh al lennegezh kar-he-Breizh dre vras, met kavout a ra din eo turgnet mat an torkadig barzhonegoù-mañ.

Div lodenn a gaver ennañ : Klemmgan Breizh, enni 53 barzhoneg a 13 gwerzenn, ar pep brasañ anezho dindan gwerzennoù 12 troatad. Souezhet e vezer da gentañ gant ar ment reoliek-se. N’eus ket rimoù, an hesonded a zo da gavout e kerzh pep gwerzenn, eo dibabet ar gerioù gant aked enno.

Displegañ a ra an aozer e notennoù al lodenn-mañ mammenn un nebeut oberennoù eo bet awenet ganto : Sketla Segobrani, Barzaz Breiz, An Aotrou Bimbochet e Breizh… Reoù all a vo kavet gant red an destenn. Reiñ a ra ivez an doare m’en deus savet e heuliad barzhonegoù : diouzh red an amzer. Emañ oc’h adtresañ dirak hon daoulagad Istor E Vreizh, ijinet diwar e lennadennoù, Breizh e galon. Dibab a ra fedoù mojennel pe istorel, ha reiñ ul luc’hskeudenn trumm anezho, dindan  o 13 gwerzenn. N’eo ket ken stank hag un haiku, met ober a ra tamm-pe-damm an hevelep efed. Gerioù arouez, un trivliad, klik ! Er voest. Ha petra a ra ma ne zalc’h eus an istor nemet ar pezh a lak anezhi da vojenn ? Ur vojenn eo hag hon eus sunet holl war hon hent war-zu Breizh hag ar brezhoneg…

Fromet on bet gant ar barzhonegoù-mañ. Bervidant int, savet gant ur geriaoueg aes met pinvidik, ha disoc’h lagad an arzour a sko ar spered.

An eil lodenn, berroc’h, a stroll 12 varzhoneg dindan an anv An deizioù du. Deskrivañ a reont, dindan barzhonegoù 10 gwerzenn, ur vro o c’houzañv dindan poan ha doan. Ne gredan ket e vije enno peadra d’o stagañ d’ur mare istorel bennak, met posubl eo e vije aet titouroù hebioù din hep gouzout din. Perzh dedennus seurt lennegezh eo, ivez, kuzhat alc’hwezhioù ar c’hompren el linennoù, d’al lenner da gemer perzh er jeu.

Setu penaos ul levrig dilorc’h a c’hell bezañ skrin mein prizius.

Advertisements

Barzhaz, Gwilherm Berthou Kerverziou (1933-1950)

Morse n’ez eus bet graet ul levr eus oberenn glok Kerverzioù, din da c’houzout. Posubl eo pellgargañ ar gelaouenn he doa roet bod d’e varzhonegoù : Al Liamm 48 (1955)

Ezel e oa Kerverziou eus luskad ar Seiz Breur. Lod e oa bet e taol-sponterezh Roazhon e 1932 hervez Wikipedia e brezhoneg.

Un tañvaig em boa graet d’e varzhonegoù en ur staj KEAV, gwall bell ‘zo. Plijet gant an oberennoù goude bezan o studiet. Chomet e oa en va fenn e oa unan eus gwellañ barzhed Breizh. Diegi o lenn anezhañ, koulskoude. Chomet eo al levr e-pad 20 vloaz en va berniad levrioù da lenn : biskoazh hiroc’h !

Dleet em eus poaniañ kalz evit nebeut a c’hounid. N’eus nemet un dornad skridoù en em santan desachet pe blijet ganto en dastumad, diwar-benn karantez dreist-holl : Hollwenn, Y mae’r eneth, Al lenverez, Merc’hed… A-hend all ez int skridoù distag-mat eus ar vuhez, pa ne vezont ket en ur bed kenstur da vat, evel ar Mojennoù keltiek.

Tro din d’en em soñjal war ar pezh a glaskan er varzhoniezh, a-benn ar fin : an trid, ar munudoù boutin etre ar skrivagner ha me hag a laka ac’hanomp da vezañ unvan, amzer un nebeut frazennoù, da santout ar memestra, da rannañ hor skiant-prenet a zen. Ne lavaran ket eo dibosubl gant ar barzhonegoù-mañ : n’on ket kizidik outo, setu tout. Evel pa vije nebeut-nebeut a c’hrafoù boutin etre Kerverzioù ha me.

A-hend-all ez int diaes-tre da lenn, ken a-fed geriaoueg ken a-fed stumm. Techet eo ar barzh d’ar genedelouriezh, d’ar gefredelouriezh. Danvez studi, kentoc’h ha danvez dudi, eta…


Va zammig buhez, Jarl Priel (1954)

Lennet em eus an eil embannadur, eus 1975.

Ul levr eñvorennoù, war un ton disheñvel a-walc’h diouzh ar re all : daoust ma ne vije ket yaouank ar boulom (1885-1965) e santer n’en deus ket gouzañvet re gant ar vuhez. Mab nemetañ ar familh, graet e vez war e dro gant e vamm hag, abred, gant e vamm-gozh da varv honnezh. An tad, lonker, n’eo ket evit desevel anezhañ. Spered lemm ha dilu e ra Jarl e dreuz er skolaj ken aes ha tra. E blijadur vrasañ : skrivañ ha sevel pezhioù-c’hoari. Pa vez ret dezhañ dilezel ar studioù, defot gellout paeañ, e lak e anv da vont da soner-trombon e sonerezh an arme a vor : un digarez a-feson da foetañ bro hep poaniañ re gant ar vicher.

Plijadur en dez da gontañ, kement hag ur c’honter, ha santet e vez en e eñvorennoù en doa ar stek da zaremprediñ ha da voemañ e genseurted. Kalz fent a zo en e goñchennoù. N’eo ket un den a dorr e benn. Ha kement a draoù en deus da gontañ, ma vez roet ur plas bras d’an darvoudoù, kontrol d’ar skridoù-eñvorennoù all ma vez deskrivet kement lec’h ha darvoudig pemdez dre ar munud. Tro en deus bet da dostaat ouzh pennoù bras, prezidant, tzar… par eo e droioù-kaer da re Jean Conan, war-bouez nebeut.

Gant se, ha doug Jarl Priel d’al leurenniñ, e chom an danevell-buhez-mañ muioc’h a-ziavaez eget an eñvorennoù all em eus lennet betek-henn. An titl e-unan a welan evel ur fentigell, ur serr-lagad d’al lenner. N’eus ket uveloc’h, padal den ebet n’en dije traoù dedennusoc’h da gontañ…

Al levr-mañ zo hini kentañ ur rummad tri, a-raok Va buhez e Rusia hag Amañ hag ahont.


Anjela, Anjela Duval, Christelle Le Guen (2018)

Ar soñj : dibab pozioù gant Anjela Duval, pozioù a dres ur poltred anezhi, o renkañ dre demoù ha skeudennaouiñ anezho. …”kement ger zo er romant-treset-mañ a oa bet lâret pe skrivet gant Anjela…”. Evidon, ur romant, ha pa vije treset, a zle harpañ war an dezrevelliñ, heuliañ un doare kronologiezh. Ma z’eus unan amañ ez eo kalvezel, n’emañ ket e kreiz ar jeu. Gant se e kav din n’emañ ket en e blas al levr-mañ er rann-mañ. Ur vannenn-dreset eo, n’eo ket ur romant.

N’eus forzh, dibar eo.

N’eus bet kemeret nemet ar pep retañ, pe nebeutoc’h, da vezañ skrivet el levr. An disoc’h avat zo treboulus. Kaeraet eo kement ar gerioù rouez-se gant tresadennoù Christelle Le Guen ma chomer sebezet razo. Mareoù ‘zo e save dour d’am daoulagad gant ar from. Lennet e vez goustadig, en ur leuskel ar selloù d’en em goll e gwennoù ar bajenn, gant ar santimant a uvelded hag a ec’honder a sav en unan pa vez digenvez e kreiz an natur. Pell eus an displegadennoù, lakaet e vez bed Anjela da vezañ santet.

N’on ket gouest da veizañ hag-eñ e vo ken efedus an oberenn evit an dud n’o deus ket bet darempredoù, kent, gant Anjela pe gant he skridoù. Dre m’eo bet embannet en ur stumm divyezhek (un tu evit pep yezh) e soñjan eo evit ledanaat ar publik, digeriñ da dud n’o deus ket lennet he oberennoù dre ret. Daoust hag-eñ e vo kizidik ar re-se ouzh ar bri douget dezhi gant ar vrezhonegerien ?

Evidomp eo ur valeadennig en he c’hompagnunezh, gant ur santimant nested souezhus, an hini a zo etre tud a familh hag a ziouer ar gerioù.

Ul levr kaer, dous dindan an dorn, flour d’an daoulagad. Un taol kaer !


Kuzh, Paol ar Meur (2017)

Echu oa ar romant-mañ e 2014, daoust ma n’eo bet embannet nemet e 2017. Ur romant-polis brestad a c’hellfe bezañ graet anezhañ. Mont a reer war roudoù un den a zo aet diwar-wel, diwar an testennoù brezhonek a zo chomet en e urzhiataer dreist-holl, ha diwar ar pezh a lavar ar re o deus bet darempredoù gantañ. Don a-walc’h eo ar poltred, p’eo ret kaout meur a savboent da gompren aes peseurt doare den e oa.

Met ar pep pouezusañ, ar pezh a zesach an evezh dreist pep tra, eo kêr Brest, metoù bihan ar vrezhonegerien tro-dro d’ar greizenn a c’hell bezañ an Tara Inn : un testeni bennak eus ar vuhez e 2014, na petra ‘ta… Hag un nebeut temoù a-dreñv ivez : naturegezh, abegoù ar skrivañ e brezhoneg…

En ur stil disheñvel en deus lakaet ac’hanon da soñjal e romant Frañsez Favereau Dianket, hag en hini Yann Gerven Brestiz o vreskenn.

N’eo ket kaset an itrik gant ul lusk dichadennet, met dedennus ha pinvidik eo memestra.

 


Park balan, Riwal Huon (2017)

Ul levr dizrouk e seblant bezañ, o klask e hent etre Watership Down ha romañs Amélie Poulain.

Un itrik ‘zo, koulskoude, ur meni afer-polis, ar pezh ne gomprener nemet er fin. En egin e oa adalek an deroù koulskoude, savet mat eta.

Plijus eo da lenn, dreist-holl al lodennoù o plediñ gant loened, daoust d’un nebeut fazioù -ar broc’h-haroz a zo sañset bezan nammet diouzh tu e c’hwesha, met disoñjet e vez div pe deir gwezh e-kerzh an istor, da skouer.

Ar santimant a chom din goude lenn ar romant eo e tremener ur prantad c’hwek gantañ, met ne z’a ket gwall bell an traoù dre ma n’eo ket studiet don an tudennoù. Diaes em eus kavet heuliañ anezho, rakwelout petra a zeufe e-keñver o fersonelezh, ha betek al liammoù etrezo -karantez ? digarantez ? Ne lavaran ket e tle bezañ eeün an traoù atav, met pa ne vezont ket eo mat o displegañ dre ar munud, tevaat tres ar boellegezh evit c’hwezhañ gwirionded. Chom a ran gant ur santimant a destennoù dishenvel, savet diwar plijadur da skrivañ atav, met war ur framm laosk a-walc’h, evel takonet. N’eo ket unton ar mod anezhañ kennebeut, gwezh yael, gwezh gwashaour.

Hag ar fin a blant ac’hanon en entremar, ma n’eo ket er spont. Nag ur sell taolet war framm ar familh ! Ne oan ket engortoz a gement-se. Lakaat a ra ur seurt dic’hoanag da evodiñ diouzh an istor roz-mañ : un istor dibaboù fall eo, marteze. Nemet objektivel e klaskfe bezañ, traken ?

N’on ket sur e vije ken dizrouk-se ar romant, a-benn ar fin. An diskoulm dic’hortoz a laosk al lenner divarc’het, gant goulennoù ne gavint ket o respont.

 


An Antekrist, Tangi Malmanche (1950)

Ur pezh-c’hoari nebeut anavezet, digant unan eus hor c’hlaselañ dramaourien.

Kavet em eus plijus lenn un doare personel eus an istor, anavezet dreist-holl dre ar werz dediet da Fontanella er Barzaz Breiz. Ober a ra kazh an divizoù, dreist-holl p’emañ Mari vihan er jeu. Plijet on bet oc’h en em gavout er manerioù gant an tudennoù hag oc’h ijinañ an endro gras da zidaskaliezhioù deuet brav o tisplegañ ar c’hoarioù-gouleier pe ar sonioù a-dreñv. Mat eo, emaer er jeu.

Bez em eus bet tro d’en em c’houlenn hag-eñ ne oa ket Mari ur seurt pimpatrom eus an doare ma weler Anna Breizh, en ur mod. Ur plac’hig glan, uhel he fenn, bras he c’halon ; ur skouer a vertuz, memes evit ar re a glask profitañ diouti… Ur skeudenn a dizh ar gwenn hep mar eta. Met ur savboent personel n’eo ken, n’eo ket skrivet tamm ebet en destenn.

Evit distreiñ d’ar pezh-c’hoari, ret eo din anzav n’em eus ket komprenet gwall vat da be lec’h en doa c’hoant Malmanche da gas an dud gant e istorioù teologel. Ententet em eus an dezenn, met n’he deus ket kalz ster evidon, ha n’he c’havan ket pouezus. Padal eo war se en doa c’hoant Malmanche da zesachañ an evezh dreist pep tra… Pep hini a raio e soñj, forzh penaos eo berr ha diskuizhus da lenn.


Kalonya, Youenn Kervalan (2017)

Anv-pluenn Ronan an Henaff eo Youenn Kervalan, ur skrivagner a ra e doull el lennegezh vrezhonek abaoe meur a zek vloaz.

Kinnig a ra e-barzh Kalonya ur sammad eus e varzhonegoù. Ul levr souezhus eo, dre e vent dija (ur 500 pajenn bennak), ha dre e vod ivez. Chom a ra eleveziek ar skrivagner peurliesañ, met echuet e vez al levr gant ar santimant d’e anavezout. Dispakañ a ra e soñjoù, e garantezioù, munudoù pemdez, betek reiñ ur poltred klok-rezonabl anezhañ.

Ar ger “klok” a glot madik gant va santimant diwar-benn al levr-mañ, ha gant ar pezh a gomprenan en deus klasket ober : un dastumad klok eus e varzhonegoù. Paotr al listennoù eo ivez, evel ma weler e kalz eus e skridoù : prederiet eo gant ar c’hoant da ziskouez, da zispakañ, hep disoñjal tra pe dra. Ur varzhoneg skouer eus se zo Treizherien levrioù, lakaomp, met kavet e vez en ur yoc’had anezho.

Rannet eo al levr dindan peder lodenn : A Bed, B Bro, C Buhez, D Barzhonegoù berr. Lod eus ar skridoù zo diaes-tre da renkañ, o vezañ ma klotaont gant an teir lodenn gentañ war un dro, pe gant div. Div varzhoneg –Koroll ar gorriged ha Bertsolariadenn– a gaver e div lodenn zisheñvel, dre fazi moarvat.

E-barzh Bed e jaoja Kervalan ar bed o treiñ. Tro da ziskouez e gizidigezh ouzh merzherien a bep lec’h, e gengompren evit ar bobl munut, e zoujañs evit stourmerien o deus aberzhet o buhez evit ur bed gwelloc’h. Paotañ a ra er pajennoù anvioù tud ha broioù bet brudet gwezhall dre ar c’heleier… hag a zo bet disoñjet abaoe, tra ma kendalc’h ar bed gant e dro direizh. Heklev ar bloavezhioù a dregern en anvioù “dic’hizet”-se : Timisoara, Solidarnosc… hag heklev eus an amzer-vremañ kement-all. A-benn ar fin, evit al lodenn-mañ hag a denn ouzh an Istor e vije bet gwelloc’h heuliañ red an amzer marteze. An dibab graet gant ar skrivagner da chom hep deiziata ar barzhonegoù a gavan domaj, el lodenn-mañ dreist pep tra.

Ar blijadur da lenn istorioù, da addizoloiñ tonkad an dud-se, eo ar pep splannañ el lodenn-mañ. Alies e vez savet ar barzhonegoù tro-dro d’ur galonenn varzhoniel a gaver er fin. Dont a ra ar peurrest da brientiñ, displegañ ha gwiskañ ar mennozh-se, da skouer e Tro ar bed, a echu gant an div werzenn-mañ : Kerkent taolet gant ar c’hilhog e gan, e stag Mab-den gant e gann-ha-diskann.

El lodenn Bro e kaver kentoc’h testennoù a denn da Vreizh. Ur mennozh kreñv eo ar garantez-vro evit Youenn Kervalan. Diskouezet e vez gant testennoù a bep seurt : politikel, meulganoù da dud pe aozadurioù, taolennoù eus an natur, dezrevelloù gwerzennet eus baleadennoù pe zarvoudoù… Merzet em eus da skouer Hent an disoñj, Kablusted, Kerseennoù, O kerzhout en ho kichen (a vije gwelloc’h e Buhez ?)…

Testennoù personeloc’h a gaver en trede lodenn Buhez. Barzhonegoù diwar-benn ar familh, an amezeien, ar garantez… E-touez ar re-se on bet plijet kalz gant Em boz, Kenvilin an ankounac’h, Kerbrad, Mab Janina, Roz ar gaouenn, Treizherien levrioù, War aod Ledav

Strollet eo bet an testennoù berr er fin en ur pevare lodenn. Enno eo ez eus, a gav din, ar muiañ a varzhoniezh hag a startijenn :

Erin / Eus tu an traezh / Irin / Eus tu an drez

Lod a son evel krennlavarioù nevez :

Lod zo disto / O c’hlopenn / Lod all dister / o empenn

A-hed al levr e vez implijet ur geriaoueg pinvidik a bled kement gant ar bed kozh ha gant an hini modern, hep na seblantfe bezañ kalvezel morse. Santout a reer eo ar brezhoneg yezh bev-birvidik ar skrivagner.

Kalz plijadur em eus bet o lenn al levr-mañ a santan tost ouzhin, o komz eus traoù a sell ouzhin, o lakaat ar brezhoneg da vevañ en traoù munut evel er soñjoù bras. Bamet on gant nerzh skrivañ, gant dalc’husted Youenn Kervalan e-doug an holl vloavezhioù-stourm-se. Daoust da se, ne gav ket din e vije barzhoniezh an testennoù kinniget a rafe o friz. Stil lennegel Youenn Kervalan a luch war-zu ar sevel kronikoù muioc’h eget war-zu ar c’han. Kalz eus ar barzhonegoù kinniget el levr-mañ a vije lakaet o gwerzennoù kichen-ha-kichen da sevel komz-plaen hep disteraat o zalvoudegezh, a gredan.

Bezo pe vezo, ul levr a dalvoudegezh eo evit hol lennegezh. Plantañ a ra ur maen-bonn ha ne c’hello ket bezañ c’hoariet an dro dezhañ hep e saludiñ.

 

 


Skignet d’ar Seizh Avel, Zavier Langleiz (2013)

An testennoù kinniget el levr-mañ a oa bet embannet etre 1941 ha 1944, er gazetenn bemdeziek La Bretagne a ginnige ur pennadig e brezhoneg bemdez. Sinet e oa ar pennadoù-se “Lan hag Herve” ha skrivet e oant gant tud disheñvel, en o zouez Langleiz.

Souezhet on bet un tammig gant an dibab-mañ : embann testennoù Langleiz nemetken. Emichañs e oant dedennusoc’h eget ar re all, pe gwelloc’h o yezh. Met kavet em bije dedennusoc’h, ha klokoc’h, lakaat an holl bennadoù, kement hag ober, en ur resisaat gant piv e oant bet skrivet e gwirionez. Ur wezh an amzer, e ra dave Langleiz d’ur pennad bet skrivet gant unan all ha n’hon eus ket, eta. Troc’hañ a ra al lañs.

Ar fed skrivañ dindan un anv-pluenn a ro disoc’hoù farsus ivez : ne gil ket Langleiz dirak an drochoni, pa ro mel d’e levrioù gant al loa vras en ur ober van da reiñ un ali objektivel diwar o fenn… Ha n’eo ket ur wezh, met meur a hini ! Pec’hed orgouilh ar skrivagner, a c’heller kompren keit ma chom kuzh e identelezh. Met farsus eo gwelet en doa lakaet en e benn adembann ar pennadoù-se dindan e anv, ha n’en doa ket raktreset lemel ar frazennoù-se !

Petra eo al levr-mañ neuze ? Ur sac’h-a-bep-tra, ur meni “Buez ar Sent” lik da blantañ un tamm brezhoneg bemdez en tiegezhioù, en ur vrudañ implij ar yezh, oberoù hag oberennoù ar re a laboure eviti. Reiñ a ra tro an dastumad-mañ d’en em soñjal war ar fed ez eus liveoù e-barzh ar skridoù kinniget da lenn d’an dud gant unan. Langleiz, a zo lakaet da skrivagner meur gant ar vrezhonegerien a-vremañ, a skrive ivez disteradoù, abuzetezioù. Ne lakae ket kement a breder, a aked, o tuañ ur bajennad “Seizh Avel” hag unan eus e romantoù, kizellet munut. Ar pal a oa boueta ar pemdez, n’eo ket sevel un Oberenn Veur da leuskel roudoù don e spered al lennerien. Heñvel-tra eo pa skriver ur blog. Skrivet e vez diwar-dizh, ar buanañ posubl, ar gwellañ posubl, met hep al labour c’hwennaat ha gwellaat don a zo ret evit sevel un oberenn lennegel pe ur studiadenn. Ar pezh a gont eo al liamm gant al lennerien, gant ar yezh -DRE ar yezh.

Daoust m’eo bet skrivet ar pennadoù-mañ gant Langleiz, n’eo ket ar skrivagner a skriv, evel m’en lavar e-unan. Ar boulom Langleiz, ne lavaran ket. Reiñ a ra d’e lennerien, hep gouzout dezhañ a-wezhioù, ur bern titouroù diwar-benn e amzer, tro-spered an dud e-pad ar bloavezhioù brezel trubuilhet-se a zo bet ken rebechet d’an emsav betek an deiz hiziv, hag a vo c’hoazh. Ha se, hep ober anv eus politikerezh. Netra gwall chalus er pennadoù-mañ : a-boan ma santer eo ar brezel, pa ne vije ket ret dioueriñ boued ha pourvezioù diazez, ar pezh a vez graet anv anezhañ war don ar fent atav. Un tamm moral, un tamm stourm evit ar yezh, kalzig a vourdoù. Ar pennadoù dedennusañ, evidon, eo ar re a gont degouezhennigoù istorel : desket e vez traoù ganto.

Plijus eo da lenn, aes gras d’ar pennadoù berr. Da betra koll an hanter eus al levr o lakaat an droidigezh e galleg ? Evit ma vije tu d’an teodoù fall kontrolliñ ne gerzhe ket kazel-ha-kazel Langleiz hag an alamanted ? Marteze.


Breizh hiziv, Anthologie de la chanson en Bretagne T.1, Philippe Durand (1976)

Kinnig a ra Philippe Durand e levr evel “un taol pleustr evit talañ ouzh an ankoun e Breizh”. Reiñ a ra ton al levr. An 112 kanaouenn kinniget a zo anezho kanaouennoù-stourm. Lod zo kozh, met ar pep brasañ anezho a zo eus ar bloavezhioù 60-70. Kinniget int en ur mod sirius-tre, gant o zroidigezh e galleg diouzh ret, hag ar gevrollenn zoken, pa ne oa ket tu da reiñ daveoù un enrolladenn bennak.

Ken dedennus hag ar c’hanaouennoù, ma n’eo ket muioc’h, eo ar pezh a gont Philippe Durand diwar o fenn. Dindan 112 pennadig hag ur pennad-digeriñ ennañ un 50 pajennad bennak, e kinnig d’al lenner ur sell ledan war Istor Breizh an XXvet kantved (dreist-holl), ha kronikoù resis o kontañ an darvoudoù, istor pep kanaouenn, titouroù diwar-benn an dud o deus savet ha kanet anezhi, ha kement ‘zo.

Lod eus ar ganerien-stourmerien-se n’int ket dianav deomp : Stivell, Servat, Yann-Ber Piriou, Youenn Gwernig, Gweltaz ar Fur, Anjela Duval… Lod all n’o deus ket padet pelloc’h eget o amzer, pa ne chomfe an antologiezh-mañ da gounaat o zestennoù.

Souezhet bras on bet gant tud ‘zo. Jef Fulub, lakaomp, a anavezen evel skrivagner war ar brezhoneg, a zo kinniget evel ur soner a-bouez ivez. Gilles Servat e vez roet alc’hwezhioù da gompren gwelloc’h e bersonelezh el levr-mañ. Taer e c”hell seblantout e destennoù, a-wezhioù. Un drugar eo heuliañ e emdroadur ha lenn ar pezh a lavar diwar-benn “La blanche hermine”, da skouer.

Skoet ha plijet kalz on bet gant al levr-mañ, a bermet d’ar re o deus c’hwitet tren an holl stourmoù-se (dre ma oant re yaouank, peurgetket !) en em lakaat e-barzh ar jeu ha tañva ambiañs ar bloavezhioù 70 e Breizh. Ret eo anzav e sav ur startijenn dreistordinal diouzh ar pajennadoù-se, hag e ro c’hoant d’ober e lod. Morgousket e tle seblantout ar re yaouank a-vremañ d’o zadoù-kozh a oa kement a virvilh enno.